viernes, 21 de mayo de 2021

Datos físicos sobre o planeta Marte

1.Historia da sua aparición no sistema solar.

A formación e evolución do sistema solar comezó hai uns 4600 millóns de anos co colapso gravitacional (é o colapso interior dun corpo estelar debido ao efecto da súa propia gravidade para formar un burato negro) dunha pequena parte da nube molecular xigante. A maior parte da masa solar colapsante reinuise no centro, formando o sol.
Mentres que o resto aplanouse nun disco protoplanetario (Os protoplanetas son planetas extremadamente pequenos, son coñecidos como corpos celestes considerados embrións planetarios, aproximadamente do tamaño da Lúa, 3476 km de diametro, presentes nos discos protoplanetarios) a partir do cal formaronse os planetas, satelites (Corpo celeste opaco que xira arredor dun planeta primario), asteroides (é un corpo celeste rochoso, máis pequeno que un planeta e máis grande que un meteoroide) e outros corpos menores do sistema solar.

Sistema solar - Wikipedia, la enciclopedia libre
  


2. Radio de Marte. 

Detectan antiguos ríos en una planicie de Marte3.389,5km

Radio da Terra

Tierra - Wikipedia, la enciclopedia libre 6.371km

3. Existencia dos satélites, breve descripción destes.

Marte poseé dous satélites naturais: Fobos e Deimos. Os dous son irregulares e se cre que foron capturados do cercano cinturon de asteroides (O cinto de asteroides é un disco circunstelar do sistema solar que se atopa entre as órbitas de Marte e Xúpiter) rexion do sistema solar comprendida aproximadamente entre as orbitas de Marte e Xúpiter.


Fobos y Deimos – Viajando por el Cosmos

4. Distancia ao sol Distancia á Terra?

La Tierra se sitúa hoy en su punto más alejado del Sol

249,1 millons de km 

5. Distancia á Terra:

 Marte pasó por su punto más cercano a la Tierra - La Tercera

Se a oposición ocorre no afelio a distancia Terra-Marte no momento da oposición é de 102 millóns de kilómetros, si a oposición ocorre no perihelio a distancia Terra-Marte no momento da oposición é de 59 millóns de kilómetros.

(Afelio: punto da órbita máis alenxado do Sol.)

(Perihelio: punto da órbita máis próximo ao Sol.

6. Traxectoria

Segue unha órbita heliocéntrica, a súa duración sería de 24h 39min e 35,244s.

7. Inclinación



















Ten unha inclinación 23° 26´


8.Gravidade

A gravidade en Marte é de de 3,721 m/s2.


9. Existencia de campo magnéticoEl veloz e inesperado cambio en el campo magnético de la Tierra que los  científicos no logran explicar - BBC News Mundo


A Mars Global Surveyor (1999-2006) a 400 km da superficie marciana detectou que hai 4500 millóns de anos había un campo magnético supostamente extinto hai 3900 millóns de anos, xa que tres grandes concas formadas nesa data carecían de magnetismo. Posteriormente, MAVEN (desde 2014) a 135 km da superficie do noso veciño, detectou que desde un fluxo de lava do Lucus Planum había un campo magnético formado hai menos de 3700 millóns de anos. Sumado a Campos magnéticos de baixa intensidade na cona Borealis (hemisferio N), formada hai 4500 millóns de anos, dinos que si, que Marte ten campo magnético. 


10) Existencia dunha capa de ozono.

Desafortunadamente, a cantidade de osíxeno libre da atmosfera do planeta é moi reducida, isto implica que non hai capa de ozono. Se houbera máis O igual se podería especular, pero nin iso.


11) Existencia dun cinturón de Van Allen.


Cinturones de Van Allen - Wikipedia, la enciclopedia libre


Tampouco hai. Isto é un punto moi negativo, xa que o O aínda se podía extraer das inxentes cantidades de CO2 da atmosfera xa fose a través de plantas a cascoporro ou dalgún tipo de separación de enlaces moleculares (aínda que me guste máis a idea das plantas). Pero isto non é tan sinxelo, xa que están compostos de partículas cargadas e Campos electromagnéticos e arrodean o planeta, co que xeneralos de forma artificial mediante posibles chorros de partículas como o do experimento da lámiña de ouro (pero en versión macroscópica) é unha tarefa moi dura. Aínda que se poida aproveitar ese factor de que son enerxizados por certos tipos de plasma, e que cabe a esperanza de que non sexan tan necesarios como na Terra, xa que Marte está máis lonxe.

Outra posibilidade pode ser xeneralos a pequena escala nunhas zonas habitables creadas artificialmente coas condicións terrícolas, aínda que sería confinar aos humanos máis do que xa están a entre 400 millóns de km e 55,65 millóns de km da Terra. 


No hay comentarios:

Publicar un comentario

Ola!, estes días fixemos un experimento coas placas de Petri para estudar o crecemento das formas de vida máis sinxelas que existen: as bact...