1.Historia da sua aparición no sistema solar.

3.389,5km
Radio da Terra
6.371km
3. Existencia dos satélites, breve descripción destes.
Marte poseé dous satélites naturais: Fobos e Deimos. Os dous son irregulares e se cre que foron capturados do cercano cinturon de asteroides (O cinto de asteroides é un disco circunstelar do sistema solar que se atopa entre as órbitas de Marte e Xúpiter) rexion do sistema solar comprendida aproximadamente entre as orbitas de Marte e Xúpiter.

4. Distancia ao sol Distancia á Terra?

249,1 millons de km
5. Distancia á Terra:
Se a oposición ocorre no afelio a distancia Terra-Marte no momento da oposición é de 102 millóns de kilómetros, si a oposición ocorre no perihelio a distancia Terra-Marte no momento da oposición é de 59 millóns de kilómetros.
(Afelio: punto da órbita máis alenxado do Sol.)
(Perihelio: punto da órbita máis próximo ao Sol.
6. Traxectoria
Segue unha órbita heliocéntrica, a súa duración sería de 24h 39min e 35,244s.
7. Inclinación
Ten unha inclinación 23° 26´
8.Gravidade
A gravidade en Marte é de de 3,721 m/s2.
9. Existencia de campo magnético
A Mars Global Surveyor (1999-2006) a 400 km da superficie marciana detectou que hai 4500 millóns de anos había un campo magnético supostamente extinto hai 3900 millóns de anos, xa que tres grandes concas formadas nesa data carecían de magnetismo. Posteriormente, MAVEN (desde 2014) a 135 km da superficie do noso veciño, detectou que desde un fluxo de lava do Lucus Planum había un campo magnético formado hai menos de 3700 millóns de anos. Sumado a Campos magnéticos de baixa intensidade na cona Borealis (hemisferio N), formada hai 4500 millóns de anos, dinos que si, que Marte ten campo magnético.
10) Existencia dunha capa de ozono.
Desafortunadamente, a cantidade de osíxeno libre da atmosfera do planeta é moi reducida, isto implica que non hai capa de ozono. Se houbera máis O igual se podería especular, pero nin iso.
11) Existencia dun cinturón de Van Allen.

Tampouco hai. Isto é un punto moi negativo, xa que o O aínda se podía extraer das inxentes cantidades de CO2 da atmosfera xa fose a través de plantas a cascoporro ou dalgún tipo de separación de enlaces moleculares (aínda que me guste máis a idea das plantas). Pero isto non é tan sinxelo, xa que están compostos de partículas cargadas e Campos electromagnéticos e arrodean o planeta, co que xeneralos de forma artificial mediante posibles chorros de partículas como o do experimento da lámiña de ouro (pero en versión macroscópica) é unha tarefa moi dura. Aínda que se poida aproveitar ese factor de que son enerxizados por certos tipos de plasma, e que cabe a esperanza de que non sexan tan necesarios como na Terra, xa que Marte está máis lonxe.
Outra posibilidade pode ser xeneralos a pequena escala nunhas zonas habitables creadas artificialmente coas condicións terrícolas, aínda que sería confinar aos humanos máis do que xa están a entre 400 millóns de km e 55,65 millóns de km da Terra.

No hay comentarios:
Publicar un comentario